نکته 2: اهداف را فراموش کنید و فقط تمرکزتان روی سیستم باشد

• هدف از هر روز ورزش به پایان رساندن مسابقه با بهترین امتیاز است. اما اگر کل مسابقه چشمتان به تابلوی امتیازات باشد شرایط مسخره ای رقم خواهد خورد. تنها راه پیرزی واقعی بهبود هر روزه است. پس اگر می خواهید نتایج بهتری بگیرید، پس تعیین اهداف را فراموش کنید، به جای آن روی سیستم تمرکز کنید.

• وقتی تمرکز روی تعیین اهداف می گذارید وقت کافی بر روی سیستم نمی گذارید در نتیجه این مشکلات به وجود می آید:

• برنده ها و بازنده ها اهداف یکسانی دارند: هر شرکت کننده المپیک دوست دارد مدال طلا ببرد پس اگر افراد موفق و ناموفق دارای اهداف یکسانی هستن، پس هدف نمی تواند عامل تمایز میان آن ها باشد

• اهداف جلوی رضایت شما را می گیرد: فرض این است که وقتی به هدفم رسیدم، خوشحال خواهم شد. که این اشتباه است. در این حالت رضایت چیزی است که قرار است در آینده از آن لذت ببرید. مثلا اگه 10 کیلو وزن کم کنید آرامش می گیرید. واقعیت این است خیلی بعدی است مسیر واقعی با مسیر ذهنی که شما تعیین کرده اید همخوانی داشته باشد

• اهداف در تضاد با پیشرفت طلانی مدت هستند: دونده ها برای ماه ها به سختی تلاش می کنند اما به محض اینکه به خط پایان می رسند دست از تمرین بر می دارند. دیگر مسابقه ای نیست به آن ها انگیزه بدهد. به همین دلیل بسیاری از افراد پس از دستیابی به اهداف دوباره به عادت های قدیمی شان بر می گردند.

• پس یادتان باشد تفکری که حقیقتا طولانی مدت باشد، کمتر به هدف فکر خواهد کرد، صرفا قرار نیست به یک دستاورد مشخص برسید، بلکه باید چرخه ای از اصلاح و بهبود مداوم داشته باشید. در نهایت این تعهد شما به پروسه است که پیشرفت تان رو تعیین خواهد کرد.

• شما تا سطح اهدافتان صعود نخواهید کرد، بلکه تا سطح سیستم هایتان پایین خواهید آمد.