نکته 14: سوره تکویر

• و آنگاه که نامه ها ز هم بگشایند و آنگاه که آسمان ز هم شکافته شود و آنگاه که جحیم بر افروخته شود و آنگه که بهشت را فراپیش آرند، هر نفس بداند چه فراهم دیده. نه، نه سوگند به اختران گردان که از دیده نهان شوند و از نو آیند، سوگند به شب چو پشت گرداند، سوگند به صبح چون دمیدن گیرد که قرآن سخن فرشته بزرگواری است، نیرومند که پیش خداوند عرش بلند پایگاه است در آنجا امین است.  

• پس به کجا می روید. این سخن (قرآن) جز پندی برای عالمیان نیست. برای هر یک از شما که می خواهد به راه راست رود و تا خدا پروردگار جهانیان نخواهد، شما نیز نخواهید خواست.